होङछा–१

होङछा–१

पुमा भाषा । खाङमा: अक

तेप: खुलायाकु बुक्टोङ

योक: कसेतलाम

कफामचि: होङ्छा पङ होङमा

 

(हिङचोङबो कभानदो योङवा युङयाङ । तकु योङवाबो आघित्नि खुला युङयाङ । तकु खुलादो बुकटोङ युङयाङ । तकु बुकटोङहुत्दो होङछाआ सुप्तुलुङदो मि मुत्दाङि । तकु मिबो कहुतुरिआमाआ निनामचोङङेत ङसङ देयाङ । तोबेरिङे निनाम्माया ओङमि धा । होङछाबो कचकया मिहुत धा ।)

होङछा: (दोमयाङसो) हाँ ¤ अकु दोरो मङमा ? आइ माकिना तोपेत्नि बेथुमलुङ धाआ ? बेरि उङ चकदोङे अकु मिफोङवा धाआ तल्ल ? (दोयोङसो बिछुयात्नि पुङयाङसो) माङमाङे लिसा ल ? (बुसित पुङयाङपाङे किमा केत्याङसो लिप । तोबेरिङे दोकबो गुनचोला खाप्दिनकु, मुजेत्रोआ कटोङ छिआकु, येनआधित्नि पुटुकादो बेरुछा कक्सिकु, तोङबात खुरिकु, कलोङदो कल्लि, कछिदो चुरा बातिकु, नादो बुलाकि बाताकु, कपोतदो मछि बाताकु कखोङतिमाकु होङमा दोमयाङसो वाङ । होङछा दोमयाङसो किमकिम लि ।)

होङमा : (चानिलो पियाङसो) काकिमा मेनकेन्दो होङछा । खन्नालौइ माछे पलिनिन । ङा सुम्निदिमा । ङा खन्नालौइ ताया ईत्सि, तोङमा ईत्सि ताओङकु ।

होङछा : (सेवा मेत्याङसो) आमोइ, बाया ईत्दोङएइ । ङाना खन्नालौइ पसिननङ रोइछ ।

होङछा : (रेप्याङसो) नियाङङेल होङछा । खन्नाआ पुन्याङपाआ मेन सिनदानिछो मोत्तोङे तसिनदोङ तोङे कहेप्पाङ दुमलिसा । ङा खन्नापोङओङ नङनिमा लोत्तामा लिसोङ । (खाङमेत्सो) लौ तल्ल ओहत्यानि बेना । आइ ङा खन्नालौइ । दोक बेमा ताया चिन्दुङ । तकु दोकबेखा ताया खन्नाआ अक हेन्खामादोकु झारा मन्नाचिलौइ चिन्देइ । तकु दोक दोकोङ मोजेत्रो लि । तकु मोजेत्रो खाप्सातिन किना एन मेनखावा दिप्दानुम, कोङकेन छेकदानुम । बिहेका दोकोङ हङाचि । अकुआ झाराबो निमाचोङमा मेत्दि ।

होङछा : जेऊ आमो । ङा खन्नाआ तलिदोङ ङसङ दोक बेमा चिन्दुङचङ ।

होङमा: (इछित ओह्यात्नि ताकिन युङयाङसो) निमा लिसा । थोत्निनालो इछित उङचकदो बेना, होङछा । ङा दोक बेमा चिन्दुङ ।

होङछा: (कचकदो पुङयाङसो) जेऊ, आमो ।

होङमा: (दोक बेमा चिनयाङसो) लो ओह्यात्नि खाङखाङल होङछा । अकु दोक बेखावा । अकुआ दोक बेमापा दसि कप्दि । अकु थुरि, अकुदो दसि पाक्मा किना दोकबेखावा मेत्मादोत । पङ अकु जोवा । अकु जोवाआ दोक बेमा दोत । अकु झारा योक चिनपाङ खाम्मादसि लि । तसिन्दि होङछा ?

होङछा: (आसोलो) जेऊ आमो ।

होङमा: थोत्नि नालो, हेन दोक बेया ।

होङछा : (खोक बेयाङसो) खाङेइल आमो, ङाआ दोक बेङाङाकु ?

होङमा : (दोक बेमायाङकु खाङयाङसो) लो लो, ङा खाङुयाङ । (होङछाआ दोक बायाङदोङे होङमा दोयोम दोयोन मापुङ ।)

होङछा: (दोक बेयाङसो) आमोइ, खाङखाङला ? ङाआ दोक बेमा लेसुङ हे पेएल ? (कयोङदोम्दो) लो ¤ माकिना वाइत वाइत आमो ? हे ङाआ दोक वाआङकु पलिसेन ? (दोक बायाङपाङे छिदिकिना कमा खाङिपाआ कमा मेत्दङ । दोम्याङसो पुलोन किना ओह्यात्नि तोह्यात्नि लामयाङसो) आमोइ, आमोइ । (दोम्याङसो) आइना दोम्मालिसा । (दोमयाङसो) निनाम्मायात्नि खाङ ।)

तेनपोङ : (ओन्ह्याङसो ताकिना) होङछा, होङछा ।

होङछा : बेरि मालिसा खे ?

तेनपोङ : (धङयाङसो) खाङखाङल होङछा । अक हेन्खामायाकु झारा मन्नाचि मसियाङ । केकाआ देम ओक्तो मेतदुमपाआछे तोचि पहङेन । थोत्निकिना खान्नाआ हुपेपोप हङमेत्मा दोता । हेन केचिकालौइ हङमेत्मा दोता । हेन केचिका खन्नाओङङे भरपाकुयाङका ।

होङमा : (सुप्तुलुङयात्नि पुङयाङसो) अकरङ कानेइ । ङा यारि ङाङङा मालिसा तोल्लो ? (सुप्तुलुङबो कचकदो युङकिना यारि खाङयाङसो वङवि काप्दिकिना सारिचाप्चेन पुसि । सारिचाप्चेन याङबेनङे तोपेकनि निनाम्मादो मुकसोङ आङे नाम्पिचिकेलक घाआ । झारा किनकिन लि । वा थेप्ति । वाआ होपाकु होङछा पुलोनकिना मन्नायात्नि चोप्याङसो । होङचो, ङाआ खन्नाचिलौइ नम्मा मुङ निछे हङमेत्मा परिनङयाङ । अकु हेन्खामादो पुमापङ अकनाअकले खन्नाचिआ सिमाङे दोता । कोइना आइ चाँपाबुङ बेताकु लेनया केन दोङ खिप्दानिन । अकु लेनङे केन नङवादोङ । अकु नङवादोङदो रिङनङा मुवानिन । अकु लेनया नङवा सक्कि चाआनुम ।
तानपोङचि: जेऊ होङछा । पङ खन्नाङे आ झाराकु । हेन खन्नाआङे कचिकलौइ हङमा तरिनिननालो के मामुमकाल ?

होङछा: निङेल । हेन झारा अकु मोङआङे मुवाकु । केआ आङमाङे दोता । मोङबो क योकदो केआ माछे मुमा परिएमिन । थोत्निकिना रिङेनङायाङसो हङमा दोत । बेरि आइना नङवादोङ पले । आइ ङाआ होङमाआ खाचिदोङकु दोक बेमावा खन्नाचिलाइ चिन्दुङचङ । तकु दोक बेखालाम खन्नाचिआछे झारा होङचिलौइ चिन्दानुम ।

तेनपोङचि: (आसोलो) जेऊ होङछा । तोबोदो सुरता मेनमेत्दो । कचिका थुङेका ।

होङछा: (दोक बेमा चिन्साङसो) लो लो, ओह्यात्नि बेनातित । आसेयु दोक बामा चिन्दानचेन पङ रिङेनङा मुमादोत ।

तानपोङचि: (दोक बेमा चिन्सो) जेऊ, जेऊ होङछा । (होङछाआ दोक पाकिकिना झारालौइ बामा चिन्दि । झारा होङछाचि रियाङसो दोक मवा । दोयोमसो कुइयामालि ।)

क्याटेगोरीः राई, राष्ट्रभाषा

लेखक बारेः

प्रवीण पुमा

पुमा नाटककार हुन् ।